Jeśli cierpisz z powodu niepochlebnych słów i opinii, choć podskórnie wiesz, że nie jest to prawda, to znaczy, że twój system wyznaczania zdrowych granic jest dziurawy. Myślisz, że twoje emocje zależą od cudzego zachowania? Błąd – zależą od twojej reakcji i umiejętności wyznaczania granic. Całą energię koncentrujesz wokół tego, by inni zaczęli cię traktować w sposób, w jaki ty byś sobie tego życzyła? Nie masz na to najmniejszego wpływu i tracenie na to czasu ograbia inne sfery twojego życia. Nie jest sednem, co ktoś mówi i robi, ale czy ty adekwatnie reagujesz. Gdy ktoś niewłaściwie cię traktuje – gniew i oburzenie, a także postawienie granicy są właściwą reakcją.

Typowym zachowaniem dziecka jest branie winy na siebie, gdy opiekun niesłusznie je krytykuje. Wiele osób nie wychodzi z tej roli również w dorosłości, reagując na krytykę cierpieniem i zaniżeniem poczucia własnej wartości.

„Gdy wewnętrzna granica dotycząca słuchania właściwie spełnia swoją funkcję ochronną, pełni wówczas rolę filtru, przez który przepuszczamy to, co inni do nas mówią, uzyskując prawdziwy obraz sytuacji. Dzięki niej porównujemy to, co słyszymy, z naszą wewnętrzną prawdą i akceptujemy tylko to, co z nią zgodne. Jeśli przekaz, który do nas dociera, jest wątpliwy lub nieprawdziwy, nie dopuszczamy go do siebie i nie reagujemy, pozwalając fałszywym słowom lub emocjom spłynąć po nas bez śladu.

Kiedy ta wewnętrzna granica dotycząca słuchania i pełniąca funkcję ochronną nie istnieje, bierzemy do siebie wszystko, co słyszymy – nawet jeśli przekaz nie jest zgodny z tym, co uważamy za prawdę – i pozwalamy się ranić.” Pia Mellody

Prawidłowo wytyczone granice chronią nas przed braniem do siebie cudzej krytyki, ale też objawiają się w powściągliwych, pełnych opanowania i szacunku wypowiedziach w konfrontacji z agresywną, wrogo nastawioną osobą.

Jak reagować na niesłuszną krytykę?

  • Jeśli to, co słyszysz jest nieprawdą, przyznaj rozmówcy prawo do sprzecznego zdania z twoim, niczego nie tłumacz, nie angażuj się emocjonalnie. Postaraj się utrzymać emocje na umiarkowanym poziomie.
  • Jeśli to, co mówi jest wątpliwe, poproś rozmówcę o dodatkowe informacje, które pozwolą ci odnieść się do tego, czy jego słowa są prawdziwe.
  • Nie jest twoją rolą branie na siebie odpowiedzialności za to, jak ktoś postrzega pewne zdarzenia.

„Nie jesteśmy odpowiedzialni za to, w jaki sposób rozmówca formułuje swój przekaz, co słyszy, co widzi, co czuje. Nie jesteśmy odpowiedzialni za jego myśli ani czyny.” Pia Mellody

Natychmiast rezygnuj z komunikacji, gdy rozmówca: krzyczy, wyzywa, obwinia cię o to, co sam czuje. Odpowiedz: „Porozmawiamy, gdy będzie możliwa spokojna wymiana poglądów.” „Nie wezmę odpowiedzialności za twoje uczucia, bo nie mam na nie wpływu.” „Konsekwencją twoich oskarżeń będzie zerwanie przeze mnie naszej relacji.”

Rozmówca decyduje o swoich zachowaniach, my o jego konsekwencjach.

„Wytyczając granice, doświadczamy prawdy i szacunku (…) nie tracimy nic z poczucia własnej wartości. Wytyczone przeze mnie granice chronią nas oboje: mnie przed tym, jak mnie postrzegasz (bez względu na to, jak złe miałbyś o mnie zdanie), ciebie zaś przed moim gniewem. Tak można w skrócie podsumować funkcję granicy dotyczącej słuchania, chroniącej nas przed napływającymi z zewnątrz informacjami oraz granicy dotyczącej mówienia, chroniącej innych przed naszymi rozmaitymi słowami i emocjami.” Pia Melody

Marta Szyszko

na podstawie:

droga do bliskości

Uważasz ten post za przydatny? Podziel się z innymi

Comments

comments