„Jako rodzice pragniemy być potrzebni; potrzebą naszych nastoletnich dzieci jest nie potrzebować nas.” H.G. Ginott

Okaż zrozumienie dla uczuć dziecka: „Widzę, że od jakiegoś czasu jesteś smutna i wycofana.” Być może okazanie akceptacji i zrozumienia dla uczuć nastolatka wystarczy, by ci się zwierzyło. Gdy opowie, czemu jest smutne, słuchaj. Wtrącaj słowa potwierdzające twoje zainteresowanie: „mhm”, „rozumiem”,  „ach tak?”. Opisuj to, co usłyszałaś: „Jest ci przykro, bo koleżanki przestały spędzać z tobą czas? To trudne, gdy osoby, które uważaliśmy za przyjaciół okazują się nielojalne”.

Towarzysz dziecku w trudnych chwilach, pomóż mu zrozumieć, co się dzieje, akceptuj trudne emocje, ale nie podejmuj za nie decyzji, nie doradzaj. Oto lista błędów komunikacyjnych, które postawią cię na spalonej pozycji:

  • Udzielanie rad
  • Mądrzenie się
  • Zrzędzenie
  • Negowanie lub bagatelizowanie uczuć
  • Wydawanie rozkazów
  • Groźby i szantaże
  • Męczeństwo (ja się tak poświęciłam, a ty nie możesz wynieść śmieci!)
  • Sarkazm i wyśmiewanie

Jak  rozmawiać z nastolatkiem?

Opisz problem zamiast rozkazywać

Widzę, że masz apetyt, ale przygotowałam po jednym udku dla każdego domownika. Nastolatek może po obiedzie zrobić sobie kanapkę lub zjeść więcej ziemniaków czy ryżu. Pozwól, by dziecko samo wpadło na rozwiązanie.

Opisz swoje uczucia zamiast grozić

Martwimy się z tatą o twoje bezpieczeństwo. Jeśli nie dajesz znaku życia po 22, skąd mamy wiedzieć, czy nie powinniśmy zgłosić zaginięcia? Rozumiem, że straciłaś poczucie czasu i nie chciałaś przerywać spotkania, ale informuj o tym, że impreza się przedłuża.

Przedstaw konsekwencje: jeśli będziesz wracać w środku nocy, nie informując nas o tym, stracisz nasze zaufanie i ograniczymy wyjścia.

Udziel informacji zamiast obwiniać

Gdy w praniu skurczył się ulubiony sweter i dziecko jest niezadowolone, zamiast obwiniać i krytykować, poinformuj: jeśli chcesz nastawić pranie, upewnij się, że można ustawić je na wysoką temperaturę. Warto sprawdzić metki swetrów i delikatnych tkanin.

Powiedz to jednym słowem zamiast truć

„Śniadanie!”, „Lekcje!”, „Zmywarka!” Czasem proste przypomnienie jest najskuteczniejsze.

Zażartuj

Nic tak nie rozładowuje atmosfery jak poczucie humoru. Absolutnie nie chodzi o to, by nie traktować problemów dziecka poważnie, ale gdy widzisz, że zostawiło opakowanie po jogurcie na biurku, możesz spytać – czekasz aż dostanie nóg i samo przyjdzie do kosza?

Pozostaw wybór

Gdy nastolatka chce założyć spódniczkę w trzaskający mróz, pozwól jej przebrać się w ten strój po dotarciu na imprezę.

W relacji z nastolatkiem najważniejsze jest to, by traktować go jak partnera w dyskusji, co nie oznacza, że od teraz robicie wspólne imprezy. Gdy prosi o pozwolenie na zorganizowanie imprezy z alkoholem, możesz powołać się na polskie prawo, przedstawić konsekwencje – co jeśli z tej imprezy wyjdą pijane osoby, a w drodze do domu stanie im się krzywda? Nie ustępuj z obawy przed konfliktem i dla chwili spokoju. Bądź wierna zasadom.

Marta Szyszko

na podstawie:

jak rozmawiać z nastolatkiem

Uważasz ten post za przydatny? Podziel się z innymi

Comments

comments