Co zrobić, gdy dziecko bije inne dziecko, policzkuje lub wyzywa rodzica? Jeśli dziecko bije, wyzywa to jedno jest pewne-czuje się nieszczęśliwe, niezrozumiane, nie umie wyrazić swoich potrzeb w asertywny sposób. Nie pomożemy mu, reagując agresją na agresję, stosując kary lub moralizując dziecko. Jak zatem radzić sobie z agresją u dzieci ?

Stosuj zasadę użycia siły tylko, gdy zagrożone jest czyjeś bezpieczeństwo lub godność. Czym różni się użycie siły dla ochrony od użycia siły dla pokazania swojej przewagi?

„Jeśli dorosły potrząsa dzieckiem albo szarpie je za rękę i grozi: „Jeśli będziesz mnie bić, to też ci przyłożę!”-wtedy już nie chroni, ale rani. Dlaczego? Bo nadużywa swojej przewagi i wykorzystuje słabość i zależność dziecka.” (Zofia Aleksandra Żuczkowska)

Jak radzić sobie z agresją u dzieci z poszanowaniem ich godności?

Gdy jesteś świadkiem kłótni rodzeństwa, jedno uniosło rękę z zamiarem spoliczkowania drugiego, zrób ze swoich dłoni parasol amortyzujący uderzenie. Porozmawiaj z każdym dzieckiem, bo w tej sytuacji zarówno to, które uderzyło, jak i to, które było obiektem agresji, może cierpieć. Spytaj:

  • Jesteś zły na brata?

Czy jest mu smutno po tym, jak próbowało uderzyć. Drugie dziecko spytaj, czy coś je boli, czy jest zaskoczone tym zachowaniem, czy się boi. Uznaj te uczucia. Kiedy uznajesz uczucia dziecka, czuje się ono widziane, nawiązujesz z nim kontakt, dzięki czemu dziecko czuje się bezpieczne i wie, że jest ważne. Pamiętaj, że nie możesz sprawić, by dziecko zachowywało się lepiej, jeśli swoją postawą dolejesz oliwy do ognia i sprawisz, że poczuje się gorzej.

Gdy dziecko chce spoliczkować ciebie, przytrzymaj jego rękę i powiedz:

„Chcę chronić siebie i nie lubię, kiedy mnie uderzasz, dlatego cię trzymam.” (Zofia Aleksandra Żuczkowska)

Gdy dziecko cię wyzywa

Odłóż swoje urażone uczucia na bok i postaraj się okazać zrozumienie dla uczuć dziecka.

„Jesteś wściekły? Powiedz mi o tym, co się stało.” Dopiero kiedy dziecko odzyska równowagę i kontakt, mówię: „Wiesz co, ten twój okrzyk mi się nie podobał. Ja naprawdę chcę szacunku i proszę cię następnym razem, kiedy będziesz wściekły, powiedz mi, co cię zdenerwowało. Zobaczymy, co moglibyśmy zrobić inaczej, żebyśmy razem, i ty i ja, byli zadowoleni. Co o tym myślisz?” (Zofia Aleksandra Żuczkowska)

Jakich sposobów radzenia sobie z agresją dziecka powinnaś unikać?

Nie moralizuj dziecka: „Nie wolno bić”, ono doskonale o tym wie. Nie wymierzaj mu też kary. Dziecko, które uderzyło inne dziecko lub rodzica, często czuje się z tym fatalnie. Było bezradne, nie umiało wyrazić złości i swoich potrzeb w inny sposób, ani na czas ich rozpoznać, by bardziej świadomie nimi pokierować. Większość dorosłych też tego nie potrafi.

„Żadnego moralizowania, pouczania, co wolno, a czego nie. One to wiedzą. (…) Robiąc tak, zawstydzamy je i podkreślamy naszą wyższość i nieskazitelność. Pozostawiamy mu ból i samotność potępionych.” (Zofia Aleksandra Żuczkowska)

Unikaj nadawania łatek: niegrzeczny, agresywny, łobuziak, złośnik, uparciuch. Oddzielaj zachowania dziecka (zachowanie można zmienić) od jego osoby, nie określaj zachowaniem dziecka jego wartości, bo samoocenę o wiele trudniej formować niż zachowanie. Niebezpieczeństwo nadawania łatek tkwi w tym, że dziecko przyjmuje je jako prawdę o sobie, a potem swoim zachowaniem potwierdza tę prawdę. Często przez całe życie.

Nie odpłacaj dziecku tym samym 

Odpowiedzialność za relację z dzieckiem ponosi dorosły. On ma dojrzały mózg i miał więcej okazji, by trenować radzenie sobie ze złością. Odpowiadanie agresją na agresję odwraca role w rodzinie, dorosły czyni dziecko odpowiedzialnym za swoje potrzeby i emocje:

„Z wściekłości i bezradności wyżywa się na nim, jednocześnie usprawiedliwiając swoje zachowanie jego dobrem. W ten sposób zaspokaja tylko swoje potrzeby kosztem dziecka.” (Zofia Aleksandra Żuczkowska)

Marta Szyszko

na podstawie:

dialog-zamiast-kar

Uważasz ten post za przydatny? Podziel się z innymi

Comments

comments