niedoskonała mama

niedoskonała mama

path-832031_1280
przemyślenia psyche

Za prawdę płacimy wysoką cenę, ale też otrzymujemy najwyższą zapłatę

Ludzie mogą różnie reagować na wyznanie im szczerej prawdy. Zaczynają unikać posłańca, atakują go lub obmawiają, by chronić swoje złudzenia. Odwracają głowę, udają, że go nie widzą, są obrażeni, wycofują atencję lub patrzą z pogardą, jakby zrobił coś złego, choć jest odwrotnie. Obwiniają.

Nawet jeśli jesteś gotów wybaczyć takie traktowanie, to autentyczna relacja może być kontynuowana tylko wtedy, gdy ktoś przyzna się do winy, żałuje popełnionego zła. Nawet jak tęsknimy za kimś, to ma on wolną wolę, czy wybierze sprawiedliwość i prawdę, czy chowanie się i okopywanie w bunkrze wygodnej interpretacji.

„(…) rozwinęła w sobie wewnętrzną politykę pod hasłem „Zero tolerancji dla obwiniaczy”. Kiedy tylko zauważa u kogoś wzorzec spychania odpowiedzialności na innych, szybko konfrontuje tę osobę z problemem. (…) normalne są miłość, dobroć, cierpliwość i samokontrola.”  H. Cloud, J. Townsend

Jeśli ktoś jest wdzięczny za ukazanie prawdy-możemy znów go przyjąć, jeśli atakuje mówiącego prawdę, wybiera ochronę swojego wizerunku zamiast skruchy i szczerości, zamiast relacji. Wybiera życie w wygodnych pozorach i iluzjach, które jednak szczęścia mu nie zapewnią.

Ktoś głoszący niewygodną prawdę przeszkadza tym, którzy mają władzę, którym zagraża, dlatego chcą go zniszczyć za jej głoszenie. Posłaniec chce, by przyjaciel wrócił do niego, na dobrą drogę, ale ten nie chce tej prawdy przyjąć. A bez prawdy nie istnieje relacja. Po co kontynuować nieszczerą relację, czy nie szkoda na nią czasu, czy nie lepiej wybrać samotny spacer?

„(…) jeśli czasami pozwolimy komuś zwyczajnie się pomylić, robimy krok w stronę rozwoju. Zdrowi ludzie w końcu przyznają się do błędu i wrócą do nas, by wyjaśnić sytuację. A w przypadku tych, którzy nie są na tyle zdrowi, warto zadać sobie pytanie: „Czy przekonywanie ich, że mam rację, jest warte mojego czasu i wysiłku?” H. Cloud, J. Townsend

Można chcieć kogoś zniszczyć za mówienie prawdy, ale to nic nie zmieni, nie można uniknąć sprawiedliwości. Prawdy nie można zamieść pod dywan i żyć, jakby nigdy nie została wypowiedziana, a jeśli wybiera się takie życie, to jest to życie w złudzeniach, fałszu i cierpieniu.

„Jeśli uważnie szukaliśmy belki w swoim oku, jeśli przyglądaliśmy się problemowi, (…) i odrobiliśmy zadanie domowe, to trwajmy mocno przy swoim, kiedy nasze opinie i granice spotykają się z oporem ze strony innych. Taka jest pozycja dorosłego człowieka, choćby nawet nasza postawa im przeszkadzała. Kochajmy ich, ale nie rezygnujmy z tego, co jest prawdziwe i dobre.” H. Cloud, J. Townsend

Nie można zatrzymać pociągu zwanego prawdą, a jeśli się próbuje, ma to swoją cenę: pogłębiające się cierpienie, rozpad relacji, utrata kontaktu ze sobą i z innymi, przymykanie oka na drobne kłamstewka i wielkie niesprawiedliwości. Utrata radości i szacunku do siebie, szacunku ze strony innych. Szczęścia z tego nie będzie.

Kto nie ulęknie się prawdy, nie musi niczego udawać. Choć na zewnątrz zawierucha, choć inni próbują odrzeć go z godności, choćby ciskali w niego upokarzające komentarze, jest wewnętrznie wolny, spokojny i szczęśliwy, bo wierny sobie i wyznawanym wartościom, spójny, autentyczny i transparentny. Czego więc miałby się bać?

„Pozwólmy naszym wartościom przemienić nasze pragnienia.”  H. Cloud, J. Townsend

„Prawda wzmacnia miłość. Ludzie na tyle wolni, że nie boją się być uczciwi, są także wolni, by kochać siebie nawzajem. Jest tak dlatego, że nie ma w nich strachu przed utratą więzi.” H. Cloud, J. Townsend

Prawda to podstawa relacji, bez niej nie istnieje miłość, wolność, przyjaźń ani szczęście.

„Gdy ludzie czują się naprawdę wolni, by mówić prawdę, starają się być uczciwi, ale także kochający.” H. Cloud, J. Townsend

Za prawdę płacimy wysoką cenę: utrata czyjejś przychylności, niesprawiedliwe wykluczenie, ale też otrzymujemy najwyższą zapłatę: szczerość wobec siebie i innych, swobodę, lekkość, pewność, wyciszenie. Nie trzeba już pilnować, czy coś się nie wysypie, można odpuścić kontrolę i skupić się na tym co należy do nas, a innym zostawić to, co należy do nich. Łatwo oczekiwać, że ktoś się zmieni, trudniej wykazać się gotowością do zmian.

„Odważcie się być szczerymi. Mówcie prawdę. (…) Jeśli będziecie to robić, unikniecie naginania rzeczywistości w trudnej sytuacji. Kiedy prawda wyjdzie na jaw, albo pomożecie zmienić się tej drugiej osobie, albo wspólnie zmierzycie się z sytuacją i dostosujecie się do niej w zdrowy sposób.” H. Cloud, J. Townsend

Marta Szyszko

na podstawie:

„Bezpieczne relacje”, H. Cloud, J. Townsend, wyd. Vocatio

 odważ się pokonać granice

Przeczytaj także:

Comments

comments

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o