niedoskonała mama

niedoskonała mama

hipoterapia-1
dzieci

Hipoterapia w leczeniu dzieci z autyzmem, cz.II

Czy każde dziecko z autyzmem może poddać się Hipoterapii?

Zajęcia hipoterapeutyczne można prowadzić zarówno „z ziemi” czyli bez wsiadania na konia jak i z wykorzystaniem jazdy czynnej. Do pierwszej formy w zasadzie nie ma (nie znam) przeciwwskazań, natomiast w drugiej sytuacji wykluczające są uczulenia na sierść lub pot konia, zwichnięcia stawów biodrowych, silne skoliozy,a także stany po urazach, ostre choroby infekcyjne. Jak już wspominałam wcześniej, zajęcia z hipoterapii w każdym przypadku prowadzi się po uzyskaniu zgody lekarza prowadzącego i w ciągłym z nim kontakcie.

Zasady prowadzenia hipoterapii zostały ustanowione przez Polskie Towarzystwo Hipoterapeutyczne. Aktualnie obowiązuje wersja poprawiona z 2007r. pod nazwą KANONY POLSKIEJ HIPOTERAPII. Można się z nimi zapoznać na stronie www.pthip.org.pl.

 Czy Hipoterapia jest bezpieczna?

Osoba organizująca zajęcia hipoterapeutyczne dba o bezpieczeństwo wszystkich  uczestników. Mam tu na myśli głównie zabezpieczenie terenu, BHP pracy konia (stan zdrowia, rozprężenie przed zajęciami, trening codzienny, godziny pracy, odpoczynku i jedzenia). Jednak koń to zwierzę kierujące się odruchami, a zagrożenie nagłego, niespodziewanego wydarzenia istnieje zawsze. Koń w czasie zajęć jest prowadzony w ręku przez kompetentną osobę, znającą zachowania koni, ale i to dopuszcza element zaskoczenia. Należy o tym pamiętać i wyważyć korzyści wynikające właśnie z „naturalnego” zachowania się zwierzęcia.

Ważne by zajęcia prowadzone były przez zespół składający się co najmniej z: hipoterapeuty pozostającego w ciągłym, bezpośrednim kontakcie z dzieckiem i z doświadczonej osoby prowadzącej konia, aby zajęcia były prowadzone na ograniczonej powierzchni, z dala od zgiełku, ulicy, miejsc, w których wzrasta możliwość wystąpienia nieoczekiwanych „głośnych” wydarzeń.

Jakie są inne metody leczenia dzieci z autyzmem?

Główne nurty terapii dzieci z ASD można podzielić na Terapie oparte na Stosowanej Analizie Zachowania (SAZ czyli tzw. terapia behawioralna), wypracowujące u dziecka określone kompetencje wynikające z tabel normatywnych oraz Terapie Niedyrektywne oparte na modelu rozwojowym, podążające za dzieckiem (np. GPS – terapia przez zabawę).

Na szczególną uwagę zasługuje podejście Pyramid, które bazując na szerokim spektrum SAZ (ang. ABA), uznaje relacyjność i dba o rozwój umiejętności porozumiewania się i samodzielnego funkcjonowania dziecka.

Innymi stosowanymi metodami uzupełniającymi terapię dzieci, są np. sesje SI, programy M. i Ch. Knillów, Metoda Ruchu Rozwijającego W. Sherborne. Oczywiście są to tylko wybrane pozycje. Ważne, by być otwartym w ich stosowaniu i poszukiwać tych najodpowiedniejszych dla danego malucha.

Czy przeprowadza Pani Hipoterapię, skąd zainteresowanie tą dziedziną?

To była tęsknota od zawsze. Konie fascynowały mnie od wczesnego dzieciństwa. Jednak na realizację marzenia i pierwsze doświadczenia jeździeckie przyszło mi czekać do czasów studiów, kiedy to pojawiła się okazja na pierwszą przejażdżkę. Natychmiast jazda konna stała się moją pasją. W czasie pobytu we Francji, gdzie jako wolontariuszka pracowałam dla organizacji społecznych, poczułam smak zajęć hipoterapeutycznych. Tam podjęłam decyzję, że po powrocie do Polski ukończę kurs i zajmę się hipoterapią. Czułam, że to będzie wspaniałe połączenie osobistej pasji z pracą zawodową.

Tak też się stało i z różną intensywnością hipoterapia towarzyszy mi do dziś, choć sposób mojej pracy wciąż ewoluuje. Pozostaję w trybie ciągłych szkoleń z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, udoskonalam formułę pracy by wciąż, jak najlepiej podążać za potrzebami danej osoby. To jest cudowne uczucie, gdy pojawia się sukces (a ich widzenie jest kwestią sposobu patrzenia) i mogę współbrzmieć w jego gloryfikacji. Aktualnie prowadzę zajęcia hipoterapeutyczne w zaprzyjaźnionej stajni PONY-CLUB w Poznaniu. Jest to miejsce bardzo mi przyjazne. Hipoterapia ma tam swoje miejsce i doskonale harmonizuje się z wszelkimi wydarzeniami jeździeckimi. Tam… W ciszy daje się usłyszeć nawet najbardziej subtelne emocje”.

Czy i dlaczego warto włączyć zajęcia „na/z” koniem do kompleksu działań rehabilitacyjnych? Kiedy się na to zdecydować?

Przed decyzją o skorzystaniu z zajęć hipoterapeutycznych warto zadać sobie pytanie, jakie są własne oczekiwania względem nich? Czego oczekuje się od osoby prowadzącej, a czego spodziewa się po obcowaniu z koniem, byciu w stajni? Zachęcam do prowadzenia dyskusji z organizatorami zajęć „Bo to nie KOŃ jest magiczny, tylko sprawcze jest spotkanie z terapeutą w jego obecności”.

Koń może być bajkowy, cudowny, piękny, harmonijny, mały, duży, przerażający, przyciągający, w zależności od naszego własnego, niepowtarzalnego sposobu patrzenia. Obcowanie z końmi daje dzieciom wiele przyjemności, a oczywiste jest, że zdecydowanie lepsze efekty terapii widać u dzieci, które podczas swoich zajęć odczuwają radość. Zatem Hipoterapia to jedna z możliwości  na wspieranie rozwoju poprzez zaangażowanie, poprzez zabawę, poprzez aktywność, która raduje, ubogaca, uczy, otwiera.

Życzę wszystkim wielu sukcesów rehabilitacyjnych oraz chwil pełnych „zapomnienia” w obcowaniu z koniem.

Agnieszka Kaźmierczak

mgr pedagogiki specjalnej – absolwentka Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, instruktor rekreacji konnej ze specjalnością hipoterapia oraz jeździectwo, członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Hipoterapeutycznego w latach 2004-2008, odznaczona Brązową Honorową Odznaką PTHip. Uczestniczyła w warsztatach hipoterapeutycznych nt. psychopedagogicznych aspektów hipoterapii, w zakresie neurofizjologicznych metod hipoterapii, w szkoleniu nt. podstaw terapeutycznej jazdy konnej oraz w warsztatach przygotowujących do prowadzenia terapii z koniem wg francuskiej szkoły F.E.N.T.A.C. Ukończyła kurs podstawowy psychoterapii systemowej indywidualnej i rodzin, aktualnie kontynuuje naukę na kursie zaawansowanym. Posiada uprawnienia do stosowania elementów terapii opartej na relacjach (Grow Throug Play System), terapiibehawioralnej, systemowego coachingu dla rodziców, do prowadzenia zajęć wg zasad Ruchu Rozwijającego Veroniki Sherborne oraz międzynarodowe uprawnienia do pracy pedagogicznej Metodą Komunikacji Symbolicznej BLISS. W trybie ciągłym doskonali się na kursach z zakresu pomocy pedagogiczno – psychologicznej. Swoją pracę poddaje regularnej superwizji (WTTS).

WYDARZENIE!

Bezpłatne spotkanie dla rodziców dzieci z autyzmem oraz/lub innymi zaburzeniami rozwojowymi:

„Gdy pojawia się autyzm… Spotkanie z mamą dziecka autystycznego oraz Dyrektorem Klinicznym Pyramid Polska”

KIEDY? 5 lutego o godzinie 17.00

GDZIE? w Centrum Edukacji Saplings w Poznaniu przy ul. Przemysłowej 68

Co zrobić jeśli dziecko nie mówi?
Co zrobić jeśli mówi ale nie komunikuje się?
Nad czym pracować najpierw – nad trudnymi zachowaniami czy nad rozwijaniem komunikacji?
Czy rozwój komunikacji może wpłynąć na zredukowanie zachowań trudnych?

Zapisy oraz więcej informacji:
marek@pecs.com, magda@pecs.com
tel. 533 98 32 34, 533 98 58 70
(61) 223 04 78

Comments

comments

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o