niedoskonała mama

niedoskonała mama

DSC_0188
psyche

5 przekonań, które utrudniają ci dbanie o siebie i prowadzą do rozczarowań

Destrukcyjne przekonania nie są oczywiste, często nie jesteśmy ich świadome. Uaktywniają się w pewnych okolicznościach i powodują niepotrzebny dyskomfort. Jakie to przekonania?

5 destrukcyjnych przekonań, które utrudniają ci dbanie o siebie i prowadzą do rozczarowań

Jestem gorsza od innych

„Jeśli masz utajone przekonanie, że jesteś gorszy od innych, może to wcale nie być dla ciebie oczywiste. Wyobraź sobie, że czekasz w kolejce po kawę, kiedy ktoś niespodziewanie wpycha się przed ciebie. Możesz zareagować (…), zwracają grzecznie uwagę, że należy stanąć w kolejce. (…) W tym momencie może dać o sobie znać Gremlin wmawiający ci, że jesteś gorszy od innych. (…) Gremlin nie pozwala ci się odezwać-czujesz, że nie masz prawa, albo obawiasz się reakcji innych.” Prof. Steve Peters

Przekonanie, że jesteś mniej ważna od innych, każe ci milczeć, gdy ktoś przekracza twoje granice, np. gdy stoisz w kolejce, a ktoś wpycha się przed tobą. Jeśli żywisz przekonanie, że jesteś gorsza od innych, nie zaprotestujesz.

Słuszne przekonanie to:

„Wszyscy są równi i każdemu należy się szacunek.” Prof. Steve Peters

„Tak bardzo skupiamy się na tym, żeby nie wywoływać niezadowolenia i dezaprobaty u innych, że często uniemożliwia nam to lub utrudnia podjęcie działań leżących w naszym dobrze pojętym interesie.” B. Tracy

Muszę dbać przede wszystkim o innych, myślenie o sobie to egoizm

„Jeśli kobieta żywi destrukcyjne przekonanie, że: „dobra matka stawia zawsze rodzinę na pierwszym miejscu”, (…) może starać się nieustannie spełniać wszystkie potrzeby oraz zachcianki rodziny i nie mieć czasu dla siebie. Zresztą ilekroć zrobi coś tylko dla siebie, gnębi ją poczucie winy. Takie podejście nie jest ani pomocne, ani zdrowe i zmusza nas do zastanowienia się nad tym, jaki wzór do naśladowania utrwala w społeczeństwie z pokolenia na pokolenia.” Prof. Steve Peters

Za problemem z odmawianiem może stać lęk przed tym, że ktoś uzna, że jesteś samolubna albo leniwa. Jeśli masz w związku z tym nawyk zgadzania się na wszystko, o co proszą inni, nie uda ci się zadbać o siebie. Osoby, które nie potrafią odmawiać żywią przekonanie, że muszą dbać, by wszyscy byli zadowoleni. Wszyscy poza nimi.

Właściwe przekonanie:

Troska o własne szczęście to nie egoizm.

„Odmowa to właściwa reakcja dorosłego, który respektuje swoje możliwości i granice. (…) większość ludzi zrozumie i pogodzi się z tym, że nie możesz im pomóc. Nie dostaniesz medalu za to, że zgadzasz się na wszystko, a potem źle się z tym czujesz.” Prof. Steve Peters

Tylko zadowolone osoby mogą budować konstruktywne, satysfakcjonujące relacje z innymi.

Musi być tak, jak sobie zaplanowałam

Moje życie musi być perfekcyjne. Powinnam mieć kontrolę nad przebiegiem zdarzeń. Jeśli stawiasz sobie nierealistyczne oczekiwania i chcesz wszystko kontrolować, przypomina to rzucanie kośćmi do gry i oczekiwanie, że wypadną dwie szóstki. Jeśli tak się nie stanie, popadasz w przygnębienie, a przecież na wynik miałaś ograniczony wpływ. Rozczarowania wynikają z tego, że chcesz kontrolować coś, na co nie masz wpływu, np. innych ludzi.

„Ogólnie rzecz biorąc, masz kontrolę nad tym, co myślisz i robisz. Na okoliczności sprawy masz wpływ znikomy. Nigdy natomiast nie będziesz w stanie kontrolować drugiego człowieka. Pogódź się z tym!” Prof. Steve Peters

Mamy tendencję do myślenia kategoriami wszystko albo nic i stawiania sobie nierealistycznych oczekiwań. Lepiej cieszyć się z pierwszych efektów, będąc na drodze do celu, niż obwiniać się, że jeszcze tyle brakuje do ukończenia zadania.

„Mimo że nie udaje ci się wykonać całego zadania od razu, to jednak widząc efekty dotychczasowej pracy, i tak jesteś z siebie zadowolony. Częściowy sukces pozwala zejść na ziemię i dostrzec rzeczywiste możliwości. Poza tym akceptowanie małych osiągnięć jest bardziej konstruktywne niż obwinianie się, że tak wiele brakuje do pełni sukcesu.” Prof. Steve Peters

„Częściowy sukces jest lepszy niż całkowita porażka. (…) Jeśli nie udało ci się w 100% spełnić swoich oczekiwań, ale z pewnych aspektów jesteś zadowolony, masz już powód do świętowania.” Prof. Steve Peters

Zdrowe i racjonalne przekonania:

Mam nadzieję, że wszystko ułoży się po mojej myśli, ale nie mam na to żadnej gwarancji.

„Jeśli ktoś pokrzyżuje mi plany, nie muszę się złościć – mogę sobie poradzić z sytuacją w spokojny sposób.” (Prof. Steve Peters)

„Chociaż nie jest idealnie, i tak mogę znaleźć coś ciekawego do roboty.” (Prof. Steve Peters)

Masz prawo popełniać błędy, nie oznacza to, że się skompromitowałaś. Każdy czasem robi coś głupiego.

„Popełnianie błędów leży w naszej naturze i mamy do nich prawo. Jeśli nie potrafisz przyjąć tego do świadomości, nigdy nie będziesz w pełni szczęśliwy. Trudno mówić o zadowoleniu z życia osobie, która nieustannie zwraca uwagę tylko na to, ile brakuje jej do absolutnej perfekcji.” Prof. Steve Peters

Wszyscy muszą mnie lubić i postępować według moich standardów

Niektórzy ludzie nigdy cię nie polubią, niezależnie od twoich wysiłków i starań. Niektórzy nigdy się nie zmienią. Nie masz na to wpływu. Masz wpływ na to, czy otaczasz się życzliwymi osobami. Akceptacja oznacza, że pozwalasz komuś być tym, kim jest. Nawet osoba uzależniona ma prawo do wolności osobistej i godności, a to oznacza, że sama decyduje, czy i kiedy podejmie leczenie. Tylko decyzja o leczeniu będąca efektem swobodnie podjętej decyzji, ma szanse powodzenia. Zmuszanie kogoś, by się zmienił, przynosi efekt odwrotny do zamierzonego.

„Jeśli wkładasz rękę w ogień, a potem narzekasz, że parzy, rada jest jedna: nie proś, żeby ktoś zgasił ogień, tylko wyjmij rękę z ognia. Jeśli dobrowolnie godzisz się na trwanie w sytuacji, która cię unieszczęśliwia, pretensje możesz mieć wyłącznie do siebie. Nie potrafisz zaakceptować zasad panujących w świecie drugiej osoby? Odejdź.” Prof. Steve Peters

Zdrowe przekonania:

Inni mogą wybierać, kogo darzą sympatią. Ja mogę wybierać osoby, którymi się otaczam. Mam prawo chronić siebie.

„Jeśli chcesz być wolny, musisz zwrócić wolność wszystkim innym.” B. Tracy

Muszę dawać z siebie wszystko

Takie przekonanie prowadzi do ignorowania swoich potrzeb, w tym odpoczynku i wpędza w chroniczny stres, który zmniejsza satysfakcję z życia i może nawet skończyć się depresją.

„Kiedy ktoś odczuwa napięcie nerwowe przez długi czas i przyzwyczaja się do takiego stanu rzeczy, mówimy, że cierpi na stres chroniczny. Odbija się to oczywiście głośnym echem na funkcjonowaniu organizmu – m.in. zaburzona zostaje równowaga chemiczna, zmianie ulega też gospodarka hormonalna. Wpływa to na osłabienie układu odpornościowego. (…) Przewlekły stres często jest też przyczyną depresji.” Prof. Steve Peters

Jak rozpoznać, że cierpisz na chroniczny stres? Nieustannie jesteś zmęczona, nie panujesz nad sobą, zatraciłaś poczucie humoru, nie umiesz odpoczywać, wszystko robisz w pośpiechu, jesteś płaczliwa, masz problemy ze snem, często się martwisz. Antidotum na stres chroniczny w początkowej fazie jest odpoczynek.

Źródłem stresu chronicznego mogą być zbyt wysokie oczekiwania i poczucie winy, że niedostatecznie sobie radzisz, np. próbując łączyć rolę mamy z pracą, nawet jeśli nieźle sobie radzisz. Stres chroniczny pojawia się, gdy jesteś wobec siebie zbyt surowa i nie potrafisz się o siebie troszczyć.

DSC_0188

Marta Szyszko

na podstawie:

„Paradoks szympansa” Prof. Steve Peters, wyd. Samo Sedno

paradoks-szympansa-przelomowy-program-zarzadzania-umyslem-nowa-edycja

Uważasz ten post za przydatny? Podziel się z innymi

Comments

comments